doble nacionalidad

도블레 나시오날리다드/ˈdo.ble na.sjo.na.liˈðað/

noun

สถานะทางกฎหมายของการเป็นพลเมืองสองประเทศในเวลาเดียวกัน

la condición legal de ser ciudadano de dos países a la vez

หมายถึงสถานะตามกฎหมายสัญชาติ ไม่ใช่แค่มีหนังสือเดินทางสองเล่ม

Es un estatus de la ley de nacionalidad, no solo guardar dos pasaportes.

ตัวอย่างประโยค

01
En el aeropuerto sacó dos pasaportes y explicó su doble nacionalidad.
ที่สนามบินเธอโชว์หนังสือเดินทางสองเล่มแล้วอธิบายว่ามีสองประเทศ
02
Antes del reconocimiento militar preguntó si la doble nacionalidad cambiaba el servicio.
ก่อนตรวจร่างกายทหาร เขาถามว่าการมีสองประเทศจะเปลี่ยนหน้าที่ทหารหรือไม่
03
A los dieciocho sus padres dijeron que quizá debía renunciar a la doble nacionalidad.
ตอนอายุสิบแปด พ่อแม่บอกว่าอาจต้องเหลือสัญชาติแค่ประเทศเดียว

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ