doble nacionalidad

/ˈdo.ble na.sjo.na.liˈðað/

noun

สถานะทางกฎหมายของการเป็นพลเมืองสองประเทศในเวลาเดียวกัน

หมายถึงสถานะตามกฎหมายสัญชาติ ไม่ใช่แค่มีหนังสือเดินทางสองเล่ม

ตัวอย่างประโยค

01
En el aeropuerto sacó dos pasaportes y explicó su doble nacionalidad.
ที่สนามบินเธอโชว์หนังสือเดินทางสองเล่มแล้วอธิบายว่ามีสองประเทศ
02
Antes del reconocimiento militar preguntó si la doble nacionalidad cambiaba el servicio.
ก่อนตรวจร่างกายทหาร เขาถามว่าการมีสองประเทศจะเปลี่ยนหน้าที่ทหารหรือไม่
03
A los dieciocho sus padres dijeron que quizá debía renunciar a la doble nacionalidad.
ตอนอายุสิบแปด พ่อแม่บอกว่าอาจต้องเหลือสัญชาติแค่ประเทศเดียว

ยังไม่มีเคล็ดลับจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ตการใช้งานสั้น ๆ — โน้ตที่เป็นประโยชน์อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ