doppelstaatsbürgerschaft

/ˈdɔpl̩ʃtaːtsˌbʏʁɡɐʃaft/

noun

สถานะทางกฎหมายของการเป็นพลเมืองสองประเทศในเวลาเดียวกัน

หมายถึงสถานะตามกฎหมายสัญชาติ ไม่ใช่แค่มีหนังสือเดินทางสองเล่ม

ตัวอย่างประโยค

01
Am Flughafen zeigte sie zwei Pässe und erklärte ihre Doppelstaatsbürgerschaft.
ที่สนามบินเธอโชว์หนังสือเดินทางสองเล่มแล้วอธิบายว่ามีสองประเทศ
02
Vor der Musterung fragte er, ob die Doppelstaatsbürgerschaft seine Wehrpflicht ändert.
ก่อนตรวจร่างกายทหาร เขาถามว่าการมีสองประเทศจะเปลี่ยนหน้าที่ทหารหรือไม่
03
Mit achtzehn musste sie laut Eltern eine Doppelstaatsbürgerschaft aufgeben.
ตอนอายุสิบแปด พ่อแม่บอกว่าอาจต้องเหลือสัญชาติแค่ประเทศเดียว

ยังไม่มีเคล็ดลับจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ตการใช้งานสั้น ๆ — โน้ตที่เป็นประโยชน์อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ