dual citizenship

/ˌduːəl ˈsɪtɪzənʃɪp/

noun

สถานะทางกฎหมายของการเป็นพลเมืองสองประเทศในเวลาเดียวกัน

หมายถึงสถานะตามกฎหมายสัญชาติ ไม่ใช่แค่มีหนังสือเดินทางสองเล่ม

ตัวอย่างประโยค

01
At the airport she opened both passports and explained that dual citizenship lets her enter either country.
ที่สนามบินเธอโชว์หนังสือเดินทางสองเล่มแล้วอธิบายว่ามีสองประเทศ
02
Before the army physical he asked a lawyer whether dual citizenship would change his military duty.
ก่อนตรวจร่างกายทหาร เขาถามว่าการมีสองประเทศจะเปลี่ยนหน้าที่ทหารหรือไม่
03
At eighteen her parents said she might have to give up dual citizenship and keep only one nationality.
ตอนอายุสิบแปด พ่อแม่บอกว่าอาจต้องเหลือสัญชาติแค่ประเทศเดียว

ยังไม่มีเคล็ดลับจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ตการใช้งานสั้น ๆ — โน้ตที่เป็นประโยชน์อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ