inflação

인플라상/ĩ.flaˈsɐ̃w/

noun

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

alta geral de preços que reduz o poder de compra

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Bancos centrais costumam subir juros quando a inflação segue alta.

ตัวอย่างประโยค

01
A inflação alta deixou o supermercado mais caro a cada mês.
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
02
Negociações salariais travaram porque trabalhadores temiam inflação crescente.
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
03
Formuladores miram inflação baixa e estável ao longo do tempo.
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ