inflation

인플라치온/ɪnˈflaːt͡si̯oːn/

noun

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

allgemeiner Preisanstieg, der die Kaufkraft des Geldes mindert

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Zentralbanken erhöhen oft die Zinsen, wenn die Inflation hoch bleibt.

ตัวอย่างประโยค

01
Hohe Inflation machte Lebensmittel jeden Monat teurer.
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
02
Lohngespräche stockten, weil Beschäftigte steigende Inflation fürchteten.
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
03
Politiker streben langfristig niedrige und stabile Inflation an.
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ