inflación

인플라시온/iɱ.flaˈθjon/

noun

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

subida general de precios que reduce el poder adquisitivo

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Los bancos centrales suelen subir tipos cuando la inflación se mantiene alta.

ตัวอย่างประโยค

01
La alta inflación encareció la compra cada mes.
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
02
Las charlas salariales se estancaron porque los trabajadores temían más inflación.
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
03
Los responsables buscan una inflación baja y estable con el tiempo.
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ