inflation

앵플라시옹/ɛ̃.fla.sjɔ̃/

noun

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

hausse générale des prix qui réduit le pouvoir d'achat

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Les banques centrales relèvent souvent les taux quand l'inflation reste haute.

ตัวอย่างประโยค

01
Une forte inflation a rendu les courses plus chères chaque mois.
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
02
Les négociations salariales ont calé car les salariés craignaient l'inflation.
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
03
Les autorités visent une inflation basse et stable dans le temps.
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ