inflation

인플레이션/ɪnˈfleɪ.ʃən/

noun

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

general rise in prices that reduces money's purchasing power

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Central banks often raise rates when inflation stays high.

ตัวอย่างประโยค

01
High inflation made groceries more expensive each month.
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
02
Wage talks stalled because workers feared rising inflation.
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
03
Policymakers aim for low and stable inflation over time.
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ