สองสัญชาติ

송 산찻/sɔ̌ːŋ sàn.tɕʰâːt/song sanchat

noun

a condição legal de ser cidadão de dois países ao mesmo tempo

สถานะทางกฎหมายของการเป็นพลเมืองสองประเทศในเวลาเดียวกัน

É um estatuto de direito da nacionalidade, não só ter dois passaportes.

หมายถึงสถานะตามกฎหมายสัญชาติ ไม่ใช่แค่มีหนังสือเดินทางสองเล่ม

Exemplos

01
ที่สนามบินเธอหยิบหนังสือเดินทางสองเล่มแล้วอธิบายเรื่องสองสัญชาติ
No aeroporto mostrou dois passaportes e explicou as duas nacionalidades.
02
ก่อนตรวจร่างกายเกณฑ์ทหาร เขาถามทนายว่าสองสัญชาติจะเปลี่ยนหน้าที่ทหารหรือไม่
Antes do exame militar perguntou se duas nacionalidades mudavam o serviço.
03
ตอนอายุสิบแปด พ่อแม่บอกว่าอาจต้องสละสองสัญชาติแล้วเหลือประเทศเดียว
Aos dezoito os pais disseram que talvez tivesse de ficar com uma só nacionalidade.

Ainda não há notas de aprendizes. Salve esta palavra com uma nota — pode aparecer aqui após a revisão.