imigrante

이미그란치/imiˈɡɾɐ̃tʃi/

noun

ผู้ที่ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นเพื่อใช้ชีวิตที่นั่น

uma pessoa que se muda para outro país para viver lá

ผู้อพยพมาเพื่อตั้งรกราก ไม่ใช่นักท่องเที่ยว และจากประเทศต้นทางจะเรียกว่าผู้ย้ายออก

O imigrante chega para ficar; o turista só visita, e do país de origem chama-se emigrante.

ตัวอย่างประโยค

01
O imigrante esperou a manhã inteira no consulado com uma pasta de papéis.
ผู้อพยพถือแฟ้มเอกสารรอทั้งเช้าที่สำนักงานวีซ่า
02
No primeiro ano no exterior, o imigrante trabalhava à noite na loja dos pais.
ปีแรกในต่างประเทศ ผู้อพยพทำงานดึกที่ร้านของพ่อแม่
03
Cada imigrante do nosso prédio manda dinheiro para casa antes do aluguel.
ผู้อพยพในตึกเราทุกคนส่งเงินกลับบ้านก่อนค่าเช่าถึงกำหนด

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ