einwanderer

/ˈaɪnˌvandəʁɐ/

noun

ผู้ที่ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นเพื่อใช้ชีวิตที่นั่น

ผู้อพยพมาเพื่อตั้งรกราก ไม่ใช่นักท่องเที่ยว และจากประเทศต้นทางจะเรียกว่าผู้ย้ายออก

ตัวอย่างประโยค

01
Der Einwanderer wartete den ganzen Vormittag mit einem Ordner im Visaamt.
ผู้อพยพถือแฟ้มเอกสารรอทั้งเช้าที่สำนักงานวีซ่า
02
Im ersten Jahr im Ausland arbeitete der Einwanderer nachts im Laden der Eltern.
ปีแรกในต่างประเทศ ผู้อพยพทำงานดึกที่ร้านของพ่อแม่
03
Jeder Einwanderer in unserem Haus schickt Geld nach Hause, bevor die Miete fällig ist.
ผู้อพยพในตึกเราทุกคนส่งเงินกลับบ้านก่อนค่าเช่าถึงกำหนด

ยังไม่มีเคล็ดลับจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ตการใช้งานสั้น ๆ — โน้ตที่เป็นประโยชน์อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ