einwanderer

아인반더러/ˈaɪnˌvandəʁɐ/

noun

ผู้ที่ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นเพื่อใช้ชีวิตที่นั่น

eine Person, die in ein anderes Land zieht, um dort zu leben

ผู้อพยพมาเพื่อตั้งรกราก ไม่ใช่นักท่องเที่ยว และจากประเทศต้นทางจะเรียกว่าผู้ย้ายออก

Ein Einwanderer kommt zum Bleiben; ein Tourist reist nur, und vom Herkunftsland aus heißt es Auswanderer.

ตัวอย่างประโยค

01
Der Einwanderer wartete den ganzen Vormittag mit einem Ordner im Visaamt.
ผู้อพยพถือแฟ้มเอกสารรอทั้งเช้าที่สำนักงานวีซ่า
02
Im ersten Jahr im Ausland arbeitete der Einwanderer nachts im Laden der Eltern.
ปีแรกในต่างประเทศ ผู้อพยพทำงานดึกที่ร้านของพ่อแม่
03
Jeder Einwanderer in unserem Haus schickt Geld nach Hause, bevor die Miete fällig ist.
ผู้อพยพในตึกเราทุกคนส่งเงินกลับบ้านก่อนค่าเช่าถึงกำหนด

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ