immigrant

이미그런트/ˈɪmɪɡrənt/

noun

ผู้ที่ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นเพื่อใช้ชีวิตที่นั่น

a person who moves to another country to live there

ผู้อพยพมาเพื่อตั้งรกราก ไม่ใช่นักท่องเที่ยว และจากประเทศต้นทางจะเรียกว่าผู้ย้ายออก

An immigrant arrives to settle; a tourist only visits, and an emigrant is named from the country left behind.

ตัวอย่างประโยค

01
The immigrant waited all morning at the visa office with a folder of papers.
ผู้อพยพถือแฟ้มเอกสารรอทั้งเช้าที่สำนักงานวีซ่า
02
In her first year abroad the immigrant worked nights at her parents' store.
ปีแรกในต่างประเทศ ผู้อพยพทำงานดึกที่ร้านของพ่อแม่
03
Every immigrant in our building sends money home before the rent is due.
ผู้อพยพในตึกเราทุกคนส่งเงินกลับบ้านก่อนค่าเช่าถึงกำหนด

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ