เงินเฟ้อ

응언퍼/ŋən.fɤ̂ː/ngoen foe

noun

alta geral de preços que reduz o poder de compra

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

Bancos centrais costumam subir juros quando a inflação segue alta.

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Exemplos

01
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
A inflação alta deixou o supermercado mais caro a cada mês.
02
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
Negociações salariais travaram porque trabalhadores temiam inflação crescente.
03
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว
Formuladores miram inflação baixa e estável ao longo do tempo.

Ainda não há notas de aprendizes. Salve esta palavra com uma nota — pode aparecer aqui após a revisão.