ผู้อพยพ

푸옵파욥/pʰuː.ʔɔ̀p.pʰá.jóp/phu opphayop

noun

uma pessoa que se muda para outro país para viver lá

ผู้ที่ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นเพื่อใช้ชีวิตที่นั่น

O imigrante chega para ficar; o turista só visita, e do país de origem chama-se emigrante.

ผู้อพยพมาเพื่อตั้งรกราก ไม่ใช่นักท่องเที่ยว และจากประเทศต้นทางจะเรียกว่าผู้ย้ายออก

Exemplos

01
ผู้อพยพถือแฟ้มเอกสารรอทั้งเช้าที่สำนักงานวีซ่า
O imigrante esperou a manhã inteira no consulado com uma pasta de papéis.
02
ปีแรกในต่างประเทศ ผู้อพยพทำงานดึกที่ร้านของพ่อแม่
No primeiro ano no exterior, o imigrante trabalhava à noite na loja dos pais.
03
ผู้อพยพในตึกเราทุกคนส่งเงินกลับบ้านก่อนค่าเช่าถึงกำหนด
Cada imigrante do nosso prédio manda dinheiro para casa antes do aluguel.

Ainda não há notas de aprendizes. Salve esta palavra com uma nota — pode aparecer aqui após a revisão.