ความภาคภูมิใจ

크왐 팍품짜이/kʰwaːm pʰâːk pʰuːm tɕaj/khwam phakphum chai

noun

kebanggaan; harga diri atau kesombongan

ความภาคภูมิใจ; ความภูมิใจในตนหรือความหยิ่ง

Bisa harga diri sehat atau kesombongan.

อาจเป็นความเคารพตนเองที่ดี หรือความหยิ่งยโส

Contoh

01
พวกเขาร้องด้วยความภาคภูมิใจถึงกฎที่เคยทำให้พวกเขาถูกมองว่าเป็นคนอื่น
Mereka menyanyi dengan kebanggaan soal aturan yang dulu menandai mereka berbeda.
02
ความภาคภูมิใจอาจหมายถึงการเคารพตนที่ดี หรือความหยิ่ง
Kebanggaan bisa berarti harga diri sehat atau kesombongan.
03
ฝูงชนโบกแท่งไฟด้วยความภาคภูมิใจเงียบ ๆ ในคอรัสสุดท้าย
Penonton mengayunkan lightstick dengan kebanggaan tenang di chorus akhir.

Belum ada catatan pelajar. Simpan kata ini dengan catatan — bisa muncul di sini setelah ditinjau.