акцент

악첸트/ɐkˈt͡sɛnt/aktsent

noun

cara bicara yang menunjukkan daerah atau pengaruh bahasa ibu

манера речи, выдающая регион или влияние родного языка

Punya aksen itu wajar; kejelasan lebih penting daripada bunyi native.

Акцент — норма; понятность важнее, чем звучать как носитель.

Contoh

01
Слушателям нравился её ясный акцент в радиошоу.
Pendengar menyukai aksennya yang jelas di siaran radio.
02
Он смягчил акцент с коучем, но сохранил идентичность.
Dia meredam aksen dengan coach, tapi menjaga identitasnya.
03
Региональное разнообразие акцента богато даже в одной стране.
Variasi aksen daerah kaya bahkan dalam satu negara.

Belum ada catatan pelajar. Simpan kata ini dengan catatan — bisa muncul di sini setelah ditinjau.