ความภาคภูมิใจ

크왐 팍품짜이/kʰwaːm pʰâːk pʰuːm tɕaj/khwam phakphum chai

noun

fierté ; amour-propre ou orgueil

ความภาคภูมิใจ; ความภูมิใจในตนหรือความหยิ่ง

Peut être un respect de soi sain ou de l'arrogance.

อาจเป็นความเคารพตนเองที่ดี หรือความหยิ่งยโส

Exemples

01
พวกเขาร้องด้วยความภาคภูมิใจถึงกฎที่เคยทำให้พวกเขาถูกมองว่าเป็นคนอื่น
Ils chantent avec fierté des règles qui les marquaient autrefois comme autres.
02
ความภาคภูมิใจอาจหมายถึงการเคารพตนที่ดี หรือความหยิ่ง
La fierté peut être un respect de soi sain ou une vanité arrogante.
03
ฝูงชนโบกแท่งไฟด้วยความภาคภูมิใจเงียบ ๆ ในคอรัสสุดท้าย
La foule a agité des lightsticks avec une fierté tranquille au refrain final.

Pas encore de notes d’apprenants. Enregistrez ce mot avec une note — elle peut apparaître ici après relecture.