ความภาคภูมิใจ

크왐 팍품짜이/kʰwaːm pʰâːk pʰuːm tɕaj/khwam phakphum chai

noun

orgullo; autoestima o arrogancia

ความภาคภูมิใจ; ความภูมิใจในตนหรือความหยิ่ง

Puede ser sano respeto propio o vanidad.

อาจเป็นความเคารพตนเองที่ดี หรือความหยิ่งยโส

Ejemplos

01
พวกเขาร้องด้วยความภาคภูมิใจถึงกฎที่เคยทำให้พวกเขาถูกมองว่าเป็นคนอื่น
Cantan con orgullo sobre reglas que una vez los marcaron como otros.
02
ความภาคภูมิใจอาจหมายถึงการเคารพตนที่ดี หรือความหยิ่ง
El orgullo puede ser sano respeto propio o vanidad arrogante.
03
ฝูงชนโบกแท่งไฟด้วยความภาคภูมิใจเงียบ ๆ ในคอรัสสุดท้าย
La multitud agitó lightsticks con orgullo silencioso en el estribillo final.

Aún no hay notas de aprendices. Guarda esta palabra con una nota; puede aparecer aquí tras la revisión.