โทรศัพท์

thorasap/tʰoː.rá.sàp/

noun

device used to talk to someone at a distance

อุปกรณ์สำหรับคุยหรือติดต่อกับคนที่อยู่ไกล

Often means a mobile phone in everyday speech; context may include landlines.

ในชีวิตประจำวันมักหมายถึงมือถือ บางครั้งรวมโทรศัพท์บ้าน

Examples

01
โทรศัพท์ของฉันดังระหว่างประชุมสำคัญ
My phone rang during the important meeting.
02
กรุณาตั้งโทรศัพท์เป็นโหมดเงียบในห้องสมุด
Please put your phone on silent in the library.
03
เช้านี้ฉันลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน
I left my phone at home this morning.

No learner notes yet. Save this word with a note — it may appear here after review.