เงินเฟ้อ

ngoen foe/ŋən.fɤ̂ː/

noun

general rise in prices that reduces money's purchasing power

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

Central banks often raise rates when inflation stays high.

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Examples

01
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
High inflation made groceries more expensive each month.
02
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
Wage talks stalled because workers feared rising inflation.
03
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว
Policymakers aim for low and stable inflation over time.

No learner notes yet. Save this word with a note — it may appear here after review.