ความภาคภูมิใจ

khwam phakphum chai/kʰwaːm pʰâːk pʰuːm tɕaj/

noun

feeling of deep pleasure or satisfaction in oneself or a group

ความภาคภูมิใจ; ความภูมิใจในตนหรือความหยิ่ง

Can be positive self-respect or negative arrogance.

อาจเป็นความเคารพตนเองที่ดี หรือความหยิ่งยโส

Examples

01
พวกเขาร้องด้วยความภาคภูมิใจถึงกฎที่เคยทำให้พวกเขาถูกมองว่าเป็นคนอื่น
They sing with pride about rules that once marked them as other.
02
ความภาคภูมิใจอาจหมายถึงการเคารพตนที่ดี หรือความหยิ่ง
Pride can mean healthy self-respect or arrogant vanity.
03
ฝูงชนโบกแท่งไฟด้วยความภาคภูมิใจเงียบ ๆ ในคอรัสสุดท้าย
The crowd waved lightsticks with quiet pride at the final chorus.

No learner notes yet. Save this word with a note — it may appear here after review.