ressaca

헤사카/ʁeˈsa.kɐ/

noun

ระดับน้ำทะเลสูงผิดปกติจากพายุพัดเข้าฝั่ง

elevação anormal do mar empurrada à costa por uma tempestade

ใกล้ฝั่งมักอันตรายกว่าลมอย่างเดียว

Muitas vezes mais mortal na costa do que o vento sozinho.

ตัวอย่างประโยค

01
Uma ressaca inundou a rodovia costeira durante a noite.
พายุซัดฝั่งท่วมทางหลวงชายฝั่งตลอดคืน
02
Os meteorologistas alertaram para uma ressaca perigosa antes do landfall.
นักพยากรณ์เตือนพายุซัดฝั่งอันตรายก่อนแลนด์ฟอล
03
As pessoas se deslocaram para o interior para escapar da ressaca.
ผู้คนย้ายเข้าไปในแผ่นดินเพื่อหนีพายุซัดฝั่ง

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ