identité

이당티테/i.dɑ̃.ti.te/

noun

อัตลักษณ์; ความรู้สึกว่าตนเป็นใครหรืออยู่กลุ่มไหน

identité ; sens de soi ou d'appartenance

ได้ทั้งส่วนบุคคล วัฒนธรรม ชาติ หรือศิลปิน

Personnelle, culturelle, nationale ou artistique.

ตัวอย่างประโยค

01
La chanson traite la différence comme source d'identité.
เพลงนี้มองความต่างเป็นแหล่งของอัตลักษณ์
02
Langue et culture façonnent la façon de parler d'identité.
ภาษาและวัฒนธรรมหล่อหลอมวิธีพูดถึงอัตลักษณ์
03
Ils ont repris l'étiquette d'outsider comme partie de leur identité.
พวกเขายึดป้ายคนนอกกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของอัตลักษณ์

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ