ยังไม่มีคำอธิบายสำหรับภาษานี้ — แสดง en ชั่วคราว สมัครฟรีเพื่อบันทึกคำและช่วยขยายสมุดคำศัพท์เปิด

concubine

컨큐바인/ˈkɑːn.kjʊ.baɪn/

noun

a woman who lives with a man but has lower status than his wife or wives

Often used in historical or literary contexts; modern legal systems do not recognize the status.

ตัวอย่างประโยค

01
In the historical drama, the emperor’s favorite concubine lived in the eastern wing of the palace.
02
Archaeologists found records listing the names and ranks of royal concubines in the ancient city.
03
The novel’s heroine refused to become a powerful man’s concubine despite family pressure.
✦ เพิ่มตัวอย่าง AI · juin0com
04
In ancient China, emperors often kept several concubines in the palace.
ในสมัยจีนโบราณ จักรพรรดิมักมีสนมหลายคนในพระราชวัง