bookshelf

북셸프/ˈbʊkʃɛlf/

noun

เฟอร์นิเจอร์ตั้งตรงที่มีชั้นวางหนังสือ

upright furniture with shelves for holding books

พบบ่อยที่บ้าน ห้องสมุด และร้านหนังสือ ใช้จัดระเบียบหนังสือ

Common at home, in libraries, and in bookstores for organizing reading material.

ตัวอย่างประโยค

01
He dusted every shelf of the wooden bookshelf in the living room.
เขาปัดฝุ่นทุกชั้นของชั้นหนังสือไม้ในห้องนั่งเล่น
02
She arranged her textbooks on the bookshelf by subject and level.
เธอจัดหนังสือเรียนบนชั้นหนังสือตามวิชาและระดับ
03
The bookstore clerk helped me find a matching oak bookshelf for my room.
พนักงานร้านหนังสือช่วยฉันหาชั้นหนังสือไม้โอ๊กที่เข้ากับห้อง

ยังไม่มีบันทึกจากผู้เรียน บันทึกคำนี้พร้อมโน้ต — อาจแสดงที่นี่หลังการตรวจ