เงินเฟ้อ

응언퍼/ŋən.fɤ̂ː/ngoen foe

noun

hausse générale des prix qui réduit le pouvoir d'achat

ราคาระดับทั่วไปสูงขึ้นจนอำนาจซื้อของเงินลดลง

Les banques centrales relèvent souvent les taux quand l'inflation reste haute.

ธนาคารกลางมักขึ้นดอกเบี้ยเมื่อเงินเฟ้อสูงต่อเนื่อง

Exemples

01
เงินเฟ้อสูงทำให้ของกินของใช้แพงขึ้นทุกเดือน
Une forte inflation a rendu les courses plus chères chaque mois.
02
การเจรจาค่าจ้างชะงักเพราะลูกจ้างกลัวเงินเฟ้อพุ่ง
Les négociations salariales ont calé car les salariés craignaient l'inflation.
03
ผู้กำหนดนโยบายมุ่งเงินเฟ้อต่ำและเสถียรในระยะยาว
Les autorités visent une inflation basse et stable dans le temps.

Pas encore de notes d’apprenants. Enregistrez ce mot avec une note — elle peut apparaître ici après relecture.