ผู้อพยพ

푸옵파욥/pʰuː.ʔɔ̀p.pʰá.jóp/phu opphayop

noun

eine Person, die in ein anderes Land zieht, um dort zu leben

ผู้ที่ย้ายไปอยู่ประเทศอื่นเพื่อใช้ชีวิตที่นั่น

Ein Einwanderer kommt zum Bleiben; ein Tourist reist nur, und vom Herkunftsland aus heißt es Auswanderer.

ผู้อพยพมาเพื่อตั้งรกราก ไม่ใช่นักท่องเที่ยว และจากประเทศต้นทางจะเรียกว่าผู้ย้ายออก

Beispiele

01
ผู้อพยพถือแฟ้มเอกสารรอทั้งเช้าที่สำนักงานวีซ่า
Der Einwanderer wartete den ganzen Vormittag mit einem Ordner im Visaamt.
02
ปีแรกในต่างประเทศ ผู้อพยพทำงานดึกที่ร้านของพ่อแม่
Im ersten Jahr im Ausland arbeitete der Einwanderer nachts im Laden der Eltern.
03
ผู้อพยพในตึกเราทุกคนส่งเงินกลับบ้านก่อนค่าเช่าถึงกำหนด
Jeder Einwanderer in unserem Haus schickt Geld nach Hause, bevor die Miete fällig ist.

Noch keine Lernenden-Notizen. Speichere dieses Wort mit einer Notiz — nach Prüfung kann sie hier erscheinen.